Patron szkoły

kornelmakuszynski21 listopada 20004 r. był znaczącym dniem w historii naszej szkoły. Szkoła Podstawowa w Wiechlicach otrzymała  sztandar oraz zostało nadane jej imię Kornela Makuszyńskiego.

Oto najważniejsze informacje o naszym patronie.

Urodzony 8 stycznia 1884 w Stryju Kornel Makuszyński, był siódmym dzieckiem Julii z Ogonowskich i Edwarda Makuszyńskiego. Ojciec osierocił syna, gdy ten miał dziesięć lat. Miał sześć sióstr i może dlatego bardzo starał się wyróżnić, co z wiekiem wywołało spore problemy w szkołach, do których uczęszczał. 

Z gimnazjum w Stryju został relegowany za satyrę napisaną na duchownego, który zabraniał dzieciom bawić się na lodzie. Z kolejnego, w Przemyślu, za pojedynek stoczony o kobietę. Ukończyć udało mu się ostatecznie gimnazjum lwowskie, w którym to w wieku lat 14 zaczął pisać pierwsze wiersze czytane przez samego Staffa. 

Oficjalny debiut poetycki miał miejsce dwa lata później, gdy lwowskie Słowo Polskie pod redakcją Kasprowicza opublikowało wiersze młodego poety. Cztery lata później Makuszyński zaczął pracować tu jako recenzent teatralny. Jednocześnie podjął studia polonistyczne i romanistyczne. Te drugie potem przez dwa lata pogłębiał na Sorbonie. 

W towarzystwie Kasprowicza, Staffa i Władysława Orkana Makuszyński zwiedził Rosję Niemcy, Włochy, Szwajcarię, Belgię, Holandię i Anglię. Ożenił się w 1913 z bardzo adorowaną we Lwowie Emilią Bażeńską. Zamieszkawszy w majątku rodzinnym żony, w Burbiszkach, został tu podczas I wojny światowej aresztowany jako wrogi Rosji obywatel austriacki. Po internowaniu zamieszkał z żoną w Kijowie, gdzie został prezesem Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich oraz kierownikiem literackim Teatru Polskiego. 

Po zakończeniu wojny Makuszyńscy przenieśli się do Warszawy. Tu współpracował z RzeczpospolitąWarszawianką, a następnie z Ilustrowanym Kurierem CodziennymKurierem Warszawskim. Dużo czasu spędzał wraz z żoną w Zakopanem z powodu jej choroby płuc. Emilia ostatecznie zmarła na gruźlicę w 1926 r. Makuszyński przestał wtedy jeździć na Litwę, za to często bywał w Zakopanem. Pisywał tu dla Gazety ZakopiańskiejGłosu ZakopiańskiegoABC ZakopanegoZakopanego i Tatr oraz Młodego Taternika

W wieku 42 lat to tu zaś ponownie się ożenił ze śpiewaczką Janiną Gluzińską, córką Antoniego, profesora medycyny Uniwersytetu Lwowskiego. Do teściów pisarza należała willa zakopiańska willa Ustronie. Makuszyński upodobał ją sobie szczególnie i to w niej umieścił akcję swej Panny z mokrą głową. W 1929 mianowano go honorowym obywatelem Zakopanego. I tu przeżywał lata swego rozkwitu twórczego i towarzyskiego, a jednocześnie działał społecznie. To z jego inicjatywy na stokach Gubałówki powstało sanatorium dla młodzieży, jego zasługą były też zbiórki pieniężne na sprzęt narciarski dla najbiedniejszych góralskich dzieci. W 1930 r. odbyły się w związku z tym pierwsze zawody o Puchar Kornela Makuszyńskiego.

Wybuch II wojny światowej zatrzymał go jednak w Warszawie. Tu, w 1939 roku w efekcie uderzenia bomby niemieckiej w kamienicę, gdzie znajdowało się jego mieszkanie, stracił swe rękopisy oraz zbiory sztuki. Podczas powstania warszawskiego współpracował z prasą powstańczą. Do Zakopanego wrócił dopiero po wojnie, w 1944 roku, gdzie żył przez władze ludowe skazany na zapomnienie, jako twórca objęty zakazem publikacji i poddany szykanom. 

Uznano, że pisarz tak doceniany wcześniej wraz z jego radosnym optymizmem, miał (lub mógł mieć) zły wpływ na powojenną młodzież.

Makuszyński, nie cieszył się uznaniem krytyki, która wytykała mu naiwny optymizm. Uhonorowany jednak wieloma odznaczeniami i nagrodami, a przede wszystkim darzony miłością czytelników, miał prawo czuć się twórcą spełnionym. Najbardziej znane utwory pisarzą to:

1925  Bezgrzeszne lata
1930  Przyjaciel wesołego diabła
1933  Panna z mokrą głową, 120 przygód Koziołka Matołka
1935  Awantury i wybryki małej małpki Fiki-Miki
1936  Wielka brama
1937  Szatan z VII klasy,  Awantura o Basię
1938  O wawelskim smoku,  Wanda leży w naszej ziemi
1940  Szaleństwa panny Ewy

Kornel Makuszyński zmarł 31 lipca 1953. Pochowano go na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. Grób ten odwiedzili uczniowie naszej szkoły 16 maja 2018 r. podczas szkolnej wycieczki. Zdjęcia można obejrzeć poniżej.

 

Połącz się z nami

Kontakt

tel/fax: 68 376 75 53
ul. Brzozowa 17 67-300 Szprotawa
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.; Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
Sekretariat przyjmuje interesantów od poniedziałku do piątku w godzinach 7:30 - 14:30.